Vorige week was mijn nicht op bezoek. De nicht die net zo oud is als ik en waarmee ik al vanaf mijn vroegste jeugd een heel goede band heb. Afgelopen zomer hebben we samen gewandeld door Abcoude, de geboortegrond van onze gezamenlijke oma en kwam ook de moeder van onze oma ter sprake, Anna Maria Geertruida Kodde, die ik in mijn zoektocht Geertje heb gedoopt. Inmiddels weet ik door contacten met een ander ver familielid dat haar roepnaam waarschijnlijk Trudy geweest is.
Ik had geen foto’s van Geertje. Als reactie op een blog kreeg ik van datzelfde familielid foto’s van Geertje en haar ouders toegestuurd. Omdat mijn nicht ook een exemplaar heeft van het boek dat ik over mijn bos arme takken schreef, liet ik de foto’s ook voor haar afdrukken, zodat ze in haar boek geplakt konden worden. Toen meldde ze dat ze de foto die ik haar gaf van Geertje, wel kende. Dat die bij haar ouders hing.
Nu stond mijn nicht vorige week dus voor de deur met een lijst in haar handen. De foto van Geertje, in de originele lijst. Een kado voor mij! Wow, wat een groot kado. De foto in de originele lijst. Wie weet hoe oud hij is en waar hij allemaal gehangen heeft. Op de achterkant van de lijst staat geschreven: voor tante Jopie. Jopie was het één na jongste kind van Geertje, zij is drie jaar jonger dan mijn oma. Zij heeft de foto dus gekregen van iemand die haar ’tante’ noemde. En daarna is hij terecht gekomen bij mijn oma. Ik kan me zo voorstellen dat Geertje’s kinderen allemaal zo’n foto hadden van hun jonggestorven moeder. Ze werd slechts 35 jaar en overleed in het kraambed van haar achtste kind. Vermoedelijk is het de enige foto die er is van haar. Ik schat haar op de foto een jaar of twintig oud.
Dus nu heb ik een mooie foto van Geertje in een mooie, oude lijst. Wie weet hoe oud hij is! Geertje overleed in 1921. Gisteren was haar geboortedag, ze werd geboren op 9 januari 1886, 140 jaar geleden dus. Wat een tijd! We hebben de lijst een mooi plekje gegeven op onze antieke kapstok, waar we een soort privé museumpje hebben.