Ik mocht laatst een middag oppassen op Mick. Dochter en schoonzoon kwamen hem voor zijn dutje brengen zodat hij die bij mij in het campingbedje kon doen. Eerst maar even acclimatiseren, het was alweer een tijd geleden dat hij bij me was. En hij had nog geen kennis gemaakt met Fiona en… Fiona nog niet met hem. Mick groeit op met twee grote ragdolls, dus katten is hij wel gewend, maar Fiona ziet er dan toch wel heel anders uit. Slank en zwart. Voor haar was het ook vreemd, ze was buiten en gluurde door het kattenluik naar de consternatie binnen. Mick vond dat heftig, dat kon ik wel aan hem zien. Dat zwarte kattenkopje dat door dat kleine raampje onderin de deur naar binnen loerde. Nee, dat vond hij maar niks. Hij heeft even lekker met het oude speelgoed van mijn kinderen gespeeld, autootjes, Duplo Primo, alles in vrolijke primaire kleuren. Dat is echt een opvallend verschil met tegenwoordig, nu is alles in verbleekte kleuren, zou Marc zeggen.
Hij liet zich gewillig in het campingbedje leggen en sliep ruim twee uur. Kijk, dat is een goed begin. Er was een oogstfeest op een boerderij in de buurt waar de boerin van de boerderij waar ik altijd kom ook stond met een kraam, dus daar wilde ik even heen. Mick zijn buggy was ook meegekomen, maar hij loopt ook graag, dus die namen we niet mee. Wel namen we kaasstengels mee, daar is Mick gek op! Het evenement was iets groter dan ik had verwacht, met verkeersregelaars en een weiland om in te parkeren. In mijn achterhoofd zei een stemmetje dat ik die buggy misschien toch in de auto had moeten gooien. Maargoed, eerst maar eens op zoek naar de boerin. Zij had kaas om te proeven en laat Mick daar nou gek op zijn! Het eerste blokje durfde hij nog niet van haar aan te pakken, het tweede wel! We gingen kijken bij de schaapjes, de paarden en er stonden ook wat tractoren opgesteld waar je op mocht zitten. Dat vond meneer wel heel interessant. Hij pakte meteen het stuur beet en keek in de verte, dáár gaan we heen! De enorme tractor met wielen die al twee meter hoog waren, was afgesloten met deurtjes, dus daar kon hij niet in zitten, maar hij stond erachter en wees ernaar, dat wilde hij wel! Ik vind het altijd prachtig om te zien dat deze voorliefde voor apparaten er bij jongetjes echt ingebakken zit. Mijn zoon viel altijd voor graafmachines, happers! en vliegtuigen. Dit ventje heeft kennelijk een voorliefde voor tractoren.
Op naar de auto maar weer. Ongemerkt draag je zo’n kind dan toch wel veel, want het gaat zo langzaam met die kleine beentjes. We gingen nog even melk halen op de boerderij in Stoutenburg, even bij de koeien kijken en natuurlijk een boerensoftijsje eten, want Mick is gek op ijs! De melk wordt weer heerlijke yoghurt, waar ik, en ook Fiona, iedere dag mee ontbijt. Thuis nog even lekker gespeeld en toen kwamen papa en mama weer terug. Ik vind het prachtig om te zien hoe blij hij is als zijn ouders hem weer komen halen, niet dat ik geloof dat hij het slecht heeft bij mij hoor.
De volgende ochtend voelde ik goed dat ik meneer toch best veel gedragen had, krachttraining voor mijn rechterarm! Dochter appte dat Mick een nieuw woord kon zeggen: trektrek. Tja, dat krijg je dan. Ik denk dus dat hij wel een leuke dag heeft gehad met zijn oma. En dan nog een kleine onthulling: de nieuwe baby wordt een broertje! Mick krijgt een broertje!