Vandaag is het drie maanden geleden dat je ons moest verlaten. Het is weer zondag de 26ste. Drie maanden na die verschrikkelijke zondag de 26ste in april. Tijd doet gekke dingen met je hoofd. Soms is het alsof het gisteren was, of juist alweer lang geleden en soms is het alsof het nooit gebeurd is, alsof het een boze droom was. Maar het is echt zo. Ik was net even bij je, het regende nog een beetje, terwijl de bui voorbij zou zijn. Het wilde bloemen mengsel dat ik op je graf gezaaid heb nadat de bloemstukken van de begrafenis weg waren, doet het goed. Het is al behoorlijk hoog. Er bloeien korenbloemen en koolzaad, een bloemetje dat we nooit meer neutraal konden bekijken na het commentaar van je moeder. We hadden een zinken teil met wilde bloemen mengsel, dat vond ze wel mooi, maar: “Die moet eruit, dat is onkruid”. Dat was dus koolzaad. Ook de rode vlijtige liesjes doen het goed. De lobelia’s hebben de hitte niet overleefd.
Ik zag dat er ook doornappel tussen het mengsel zit. Dat is dan weer apart. We hebben een keer wat zaad van een doornappel meegenomen uit het Open Lucht Museum. We hebben het toen ook wel gezaaid, vandaar dat ik het herken. Het is een zeer giftige bloem, vooral de zaden. Die werden heel vroeger wel gebruikt om mensen te verdoven bij medische ingrepen of om te reizen naar de spirituele wereld, als je de boeken van de Aardkinderen mag geloven. In de tuin zou ik het nu niet meer willen hebben, in verband met de kat en de kleinzoon, maar op de begraafplaats kan het niet zoveel kwaad. Ook wel weer grappig dat het op jouw graf groeit nu.
Ik ben niet zo heel lang gebleven dit keer. Toen ik terugreed, was het eerste liedje dat langs kwam ‘You Make Me Feel Brandnew’ van The Stylistics, een nummer dat je uitkoos voor mij, dat je zong toen je bijkwam de narcose na die lange operatie aan je voet, tien en een half uur. Sindsdien is het jouw liedje voor mij en hij komt heel vaak langs in de auto en nu dus ook weer. De tekst is zo ‘jij’. Er zit zoveel waarheid in, zoveel zinnetjes die over jou gaan. Om er eentje uit te halen: ’to walk a path that sometimes bends…’ Nou, er zaten wel wat bochten in de weg ja, en helaas iets vaker dan ‘sometimes’, maar ik heb die weg met alle liefde met je gelopen, naast je. Ik ben al bezig geweest een afbeelding te maken van de tekst met een foto van ons erachter, die wil ik laten afdrukken op canvas.
Drie maanden zonder jou. Mijn schatje, ik hou altijd van je…